· 

Hekserij

Kerstverhaal

Steeds meer en steeds vaker stappen vrouwen naar voren, buiten de lijntjes. Waarschijnlijk is de noodzaak om balans te vinden in de wereld (yin & yang, evenveel vrouwelijk als mannelijk) nog nooit zo nodig geweest en waarschijnlijk is de tijd er nog nooit zo rijp voor geweest.

 

Afgelopen december heb ik mijzelf ondergedompeld in een Empowering Women Retreat.

Er wordt vaak lelijk gesproken over vrouwen die samenkomen, maar dat is mijn ervaring allerminst. Zet een stel vrouwen samen en ze beginnen elkaar te ondersteunen, ze gaan delen, verbinden en er komt een soort oer-energie vrij van authentiek weten, ceremonies en rituelen.

 

Een paar dagen voordat ik vertrok gebeurde dat al.

Nadat ik een rebalancing-sessie had ondergaan besloot ik het begin van mijn kerstvakantie te vieren, omdat ik, zo had ik ervaren, 'het waard ben'!

Ik installeerde mij aan een tafeltje en bestelde een tall-size mochachino en een vega-bagel.

Vanuit mijn ooghoek zag ik een iets oudere vrouw naar mij kijken, haar energie straalde overduidelijk mijn kant op.

Toen ik opstond om iets te pakken zag ze mijn jurk en gaf me een vet compliment over hoe artistiek en enorm stralend ik eruit zag.

Razendsnel schoot het door me heen dat ik dit keer niet zou zeggen dat het 'maar' een uitverkoopje was of welke andere ontwijking dan ook,

en straalde terug:" Dank je, dat compliment neem ik graag van je aan".

Binnen no-time raakten we in een diep intiem delen alsof we elkaar al jaren kenden.

Tranen, emoties, herinneringen, een hart onder de riem en lachen.

Het was 23 december en we voelden allebei dat dit kerstverhaal niet magischer kon zijn. Onze ontmoeting moest zo zijn.

We omarmden elkaar drie keer intens, wetend dat onze ontmoeting ons leven zou verrijken.

Heksen

Zie je deze groep prachtige vrouwen hierboven?

Witches heet onze App-groep. Vrouwen uit allerlei verschillende landen, met allerlei accenten, leeftijden, beroepen, cupmaten, kleuren ogen en talenten. Acht dagen hebben we samen gedanst, gelachen, gehuild, gedeeld en elkaar gedragen.

 

Dit is ons manifest.

 

En dit is een gedicht dat Fleassy Malay op video deelt over Witches.

Sacred Feminine

In oktober 2018 woonde ik bij Delight Yoga in Amsterdam een dag-retreat bij van Lama Tsultrim Allione.

 

"In this daylong retreat, you’ll meet the energies of the “Five Dakinis,”

the dancing embodiments of feminine wisdom in the Tibetan Buddhist tradition.

These dakinis manifest the sacred feminine energy that has been stripped from many religions and cultures — energy that is so desperately needed in the world today. 

You will meet the Mandala of the Five Dakinis, helping you to transform five constricting emotional patterns into power and strength. 


This retreat is based on Lama Tsultrim Allione’s new book: Wisdom Rising: Journey into the Mandala of the Empowered Feminine .

 

Een belangrijk punt wat zij beschrijft en wat mijn ogen echt opende, is hoe de patriarchale macht (en alle onderdelen van de maatschappij zijn hiervan doordrenkt) het vrouwelijke en de natuur met disrespect behandelen en hoe we daar nu de gevolgen van ondervinden.

 

(Bekijk hier de Trailer waarin de Lama vertelt over haar boek.)

                      Mandala van de Vijf Dakini's

Een dansende Dakini met een krans van vuur om zich heen


 

Aan het einde van die dag gaf de Lama ons een transmissie in deze beoefening, waarna ik vrolijk zingend heel Amsterdam doorfietste om bij een vriend te eten en te slapen.

 

Op het moment dat ik insliep zag ik een dansende Dakini voor me met een cirkel van vuur om zich heen. Ze danste woest en had ook weinig van het stereotype lief zacht dansend wezentje. Ze was wild en er stroomde bloed uit haar mond. "Ik ga dood", dacht ik, wat ik niet erg leek te vinden.

Maar opeens bedacht ik me, "Nee, dat kan niet, want dan wordt hij morgenochtend wakker en dan vindt hij me hier dood liggend en dat kan hij niet aan".

Dus ging ik niet dood, ...

 

Twee maanden later vertelde ik mijn droom aan de Swami in de ashram in India. "Wat denk je dat het betekende Hanneke, die droom", vroeg ze.

"Ik denk dat de oude Hanneke gaat sterven en dat het tijd is voor de nieuwe", antwoordde ik.

Baarmoeder

We zitten met z'n allen onderin het labyrint. Eerst de koude wind op onze wangen tijdens de stiltewandeling en nu de zon op ons gezicht in de luwte. Ik sluit mijn ogen en leg mijn handen op mijn onderbuik. Ik weet inmiddels dat mijn keelgebied nog heel wat wil delen met de wereld, maar ik voel ook dat ik de gronding en veiligheid in mijn onderlichaam nodig heb om me sterk genoeg te voelen om dat te durven.

 

Ik zie mijn bekkenschaal voor me, als een schaal die goudzoekers gebruiken. Ritmisch cirkelt het water zodat het waardevolle goud kan bezinken. Als het water rustig is geworden zie ik dat de schaal aan de binnenkant met een laagje parelmoer bekleed is en in mijn bekken ligt een prachtige glinsterende parel verscholen.

 

Daar, onder mijn handen ervaar ik mijn baarmoeder, een baarmoeder die nooit een kind heeft gedragen.

 

Rond mijn 40e adviseerde een vrouw me om de boel er uit te laten halen als ik zover was, want voor haar was het echt een bevrijding geweest. Mijn menstruatie werd steeds heftiger en pijnlijker, dus ik dacht "Waarom ook niet. Zwanger worden is niet meer mijn plan en zonder menstruatie kan ik goed leven".

 

Maar ik heb het uiteindelijk niet gedaan, en nu, hier zittend in de winterzon, voel ik me gelukkig en trots.

"Women have been chosen by the creator to be the portal between the spiritual realm and this physical realm.

The only force on earth powerful enough to navigate unborn spirits onto this planet."

 

Hoe magisch is dat, dat je die parel in je draagt!

Houdbaarheidsdatum

In deze groep prachtige vrouwen (van de foto bovenaan) ben ik de oudste. Jarenlang was ik altijd het jonkie, maar inmiddels voelt het goed om de oudste te zijn. Ik verf al jaren mijn haren niet meer (lekker belangrijk), maak me ook niet echt druk meer over een paar pondjes meer of minder, en het meest belangrijke is dat ik leef volgens mijn innerlijk kompas. Daar maak je niet altijd vrienden mee hoor, maar misschien is dat ook niet waarom je hier rondloopt.

 

In de dagen die we samen zijn lachen deze vrouwen, ze huilen, dansen, mediteren, en uiteindelijk delen we onze diepste pijnen.

Het raakt me te horen hoeveel vrouwen dachten dat sex iets is dat een man bij jou doet. Hoeveel vrouwen verkracht zijn of in ieder geval sex hadden terwijl ze het zelf niet echt wilden of hoopten op die manier dan toch maar een beetje liefde te ontvangen.

 

Ik deel de visualisatie die ik heb ervaren in het labyrint. De levendige ervaring van de baarmoeder in mij. De reacties zijn oprecht dankbaar, "thank you for sharing',  'Oh wow, so powerful!' en opeens begrijp ik mijn aandeel in deze groep. Ik mag dan af en toe een huppelend meisje zijn, ik ben inmiddels in de herfst van mijn leven (ik ben in 1962 geboren). Ik merk dat ik dingen begin te delen die ik van nature weet, waarover ik niet na hoef te denken, omdat ze in mij aanwezig zijn.

 

Aan het einde van ons retreat doen we een spel waarbij we een vel papier op onze rug dragen. Iedereen schrijft bij elkaar op dat vel wat je bij die ander voelt. Dit is wat de anderen voelen als ze naar mij kijken en daar ben ik heel erg dankbaar voor.

In vroeger tijden en in andere culturen hadden ouderen een belangrijke rol in de samenleving. Wie beter kon je vertellen over het leven dan degene die het al (deels) had meegemaakt. Dat zijn wij in ons moderne denken vrijwel volledig kwijtgeraakt. Bovendien hebben we de dood uit ons denken verbannen. We willen er niets van weten, dus hoe jonger des te beter, met allerlei rare misvattingen over ouder worden als gevolg.

 

Ik herinner me dat ik zo'n 20 jaar geleden (oeps, dat klinkt ineens wel erg ver weg) in de auto naar de ochtendshow van een bekende DJ zat te luisteren. Zijn side-kicks wisten vol overtuiging te vertellen dat een vrouw van boven de 40 echt niets meer in bed wist te presteren, daar was gewoon niets meer aan. De heren zelf waren uiteraard zelf nog geen 40 en ik vroeg me af of ze uit eigen ervaring spraken. Mijn oren tuitten eigenlijk ook, want hoe was het mogelijk dat een dergelijk gesprek plaats kon vinden op de landelijke radio?

 

Ook ik ben uiteraard  beïnvloed door alle verhalen. Zo zijn er heel wat tijdschriften en blogs volgeschreven over vrouwen in de overgang en het beeld dat geschapen wordt is niet bepaald aantrekkelijk.

Toen ik een aantal jaren geleden een man leerde kennen met wie ik regelmatig sex had, was ik eigenlijk niet verrast dat het allemaal niet zo spannend was. Ik was immers in de overgang of er waarschijnlijk al doorheen dus het wilde was er waarschijnlijk wel af en vochtiger werd het ook niet ... Was het erg? Nee, niet echt, het zijn van die dingen die je moet accepteren, ... toch?

 

Dit is dokter Susan Hardwick-Smith en zij legt uit waarom vrouwen na hun 45e en misschien juist wel na hun 65e de beste sex in hun leven kunnen ervaren. Ik ken haar persoonlijk en weet waarom zij juist vrouwen wil vertellen waarom je niet alles moet geloven wat er gezegd en geschreven wordt.

Inmiddels ben ik 57 en 40 jaar na Grease beleef ik mijn eigen Summer Nights.

Komt het door hem? Is het onze combinatie? Of is het een verandering in mij die maakt dat ik al deze mooie, intelligente en in wezen spirituele vrouwen wil vertellen dat het niet waar is! Het is niet over na de overgang! GELOOF HET NIET!!

 

Je hoeft niet in therapie of op een speciale cursus!

Laat alle Bsh*t los die er door de eeuwen heen over vrouwen gezegd en geschreven is en vertrouw op je innerlijk weten.

Jij weet zelf dondersgoed wat je wilt ... ga daar naartoe.

 

 

In november schreef ik dit blog over het belang van Shakti Time, the sacred feminine.

 

Zijn wie je bent

Sinds enkele maanden deel ik boodschappen als  "Waarvan gaat jouw ziel jubelen?", "Wat vraagt het leven aan jou?" of "Hoe kan jouw meest innerlijke talent bijdragen aan deze wereld"? Dat zijn geen goedkope coaching vragen zoals je ze de laatste tijd veel ziet, maar het zijn de vragen die zich bij mij begonnen aan te dienen nadat ik geleerd mijn sankalpa te maken in yoga nidra.

 

In 2019 heb ik vele guru's op mijn pad ontmoet (mensen, emoties, verlangens, teleurstellingen, boeken, afwijzingen, bevestigingen, complimenten, afscheid, liefde ...) en gelukkig heb ik steeds begrepen dat ze me iets te vertellen hadden.

Waarvan gaat mijn ziel jubelen? Je ziel liegt niet. Dat kan je ziel helemaal niet, want je ziel denkt niet in leuk of niet leuk, goed of niet goed. Je ziel voelt ook niet, zoals je hart wel doet. Je ziel 'is'. Je ziel 'weet' jouw pad al.

 

Het pad dat ik tot nu toe heb afgelegd (en ik heb heel wat omwegen gemaakt en ik ben ook veel doodlopende paadjes ingelopen) heeft me hier gebracht. Ik weet nu dat mijn diepste verlangen is dat ik mag  ZIJN, ZIJN wie ik ben, ZIJN zonder alle conditioneringen van buitenaf.

 

Dat klinkt als een open deur, want dat willen we allemaal, maar de meesten van ons doen het niet.

En dan vervolgens: Als ik wil zijn wie ik in essentie ben (en dat is voorbij leeftijd, geslacht, voorkeuren, opleidingen etc.) dan is datgene dat ik met jou wil delen; dat jij mag zijn wie jij bent. Wie ben jij in jouw pure essentie?

 

Dit is wat ik de laatste tijd in mijn lessen, workshops en privésessies deel.

 

Dat is een intens mooie reis.

 

Liefde, Hanneke

Reactie schrijven

Commentaren: 0